Ik wil een brave hond!!

De Hondenbescherming heeft onderzocht hoeveel beweging honden in Nederland per dag krijgen. En wat blijkt: één op de 5 honden krijgt een wandeling korter dan een half uur. Die honden zitten dus 23,5 uur per dag binnen. Het zal niemand verbazen dat dit kan leiden tot gezondsheidsproblemen en gedragsproblemen en welzijnsaantasting van het dier.
Dit jaar heeft de Hondenbescherming als thema gekozen: Je hond verdient beweging!

Wat voldoende beweging voor een hond is, verschilt van dier tot dier. Op de website van de Hondenbescherming staan een aantal voorbeelden.

Deze video van de Hondenbescherming laat zien hoe je je hond bezig kunt houden met speelgoed.

Vraag

—– Original Message —–
From: XXXX en XXXXX de R.
To: alexandra@hondenschool-ede.nl
Sent: Friday, November 23, 2007 3:48 PM

Subject: onze Jack Russel en kinderen

Hoi Alexandra,

Ik neem maar direct de vrijheid om je te tutoyeren en je bij je voornaam aan te spreken. Ik hoop dat je me vrijblijvend een advies wilt geven over de omgang met onze hond. Ik vond je naam op internet en trek de stoute schoenen maar aan.

Onze Spike is een Jack Russel van 11 jaar. Het is (in verhouding met andere zenuwachtige Jacks) een rustige, lieve hond die goed naar de commando’s luistert. Spike was twee toen ik hem leerde kennen, mijn man had hem reeds. Spike is een slimme hond en soms denk ik dat ik met een kind te maken heb i.p.v. met een hond. Hij weet bijvoorbeeld heel goed of hij met mij of met mijn man te maken heeft omdat hij bij hem nogal eens de grens opzoekt (dit wordt hem ook toegestaan) en bij mij weet hij dat ik niet met minder genoegen neem. B.v. in de mand is geheel in de mand en niet nog met één of twee poten erbuiten.

Hoewel Spike doorgaans rustig is, raakt hij wel opgefokt (lees: enthousiast) bij bezoek. We hebben hem geleerd dat hij naar zijn plaats moet (in de hal; hij ziet de deur opengaan) wanneer de deurbel gaat. Hij staat dan te zenuwen en ruikt heel druk om te beoordelen wie of wat er binnen is gekomen. Nu is het zo met volwassenen dat we hem na enkele minuten de vrijheid geven om even te kijken wie er is. Hij springt dan enthousiast op en neer en wil het bezoek likken in het gezicht als hij de kans krijgt (let wel: hij mag niet op de bank, dit weet hij en dat gebeurt ook niet maar bezoek bukt zich vaak of gaat in de hurkzit). Wat hij dan doet is een soort van speels happen naar de neus. Volwassenen vallen niet om door een sprong van Spike tegen zich aan en hen kun je waarschuwen op te passen voor hun neus.

Nu het volgende: kleinere kinderen wil je niet bang maken voor de hond, dus je gaat niet paniekerig corrigeren. Wat ik wel eens doe is hem op z’n plaats houden (kinderen halen zijn enthousiasme helemaal naar boven en luisteren wordt dan moeilijk). Ik moet ‘m dan wel eens op z’n plaats houden met m’n hand aan z’n halsband. Gevolg: een drukke, zenuwachtige hond die na enkele minuten, als je ‘m dan vrij geeft, nog tegen een kind opspringt en naar de neus hapt (kans dat een tand eindigt achter een neusvleugel is groot).

We verwachten zelf ieder moment een klein babytje, onze eerste. We zijn niet zozeer bang dat dat niet goed zal gaan. Ik zal Spike nl. nooit op gelijke hoogte laten met het kindje tenzij ik er bij ben en we zullen ‘m direct vanaf de geboorte betrekken. maar ik vind het wel vervelend dat kinderen die op bezoek komen bang zijn/ worden voor Spike. Hoe kunnen we hier nu het beste mee omgaan? Spike naar zijn plek sturen lijkt me ook niet goed; het is toch zijn huis en territorium. Uiteindelijk vinden wij het niet redelijk dat hij de hele avond op zijn plek moet blijven. Je wilt ook niet onnodig een soort van haat creëren zodat hij kinderen associeert met het naar de plaats gestuurd worden.

Mijn man, zijn opvoeder (heeft destijds ook met Spike de cursussen gedaan en veel prijzen gewonnen door zijn ongelooflijke gehoorzaamheid), geeft mij aan dat ik me niet druk moet maken en dat het wel los zal lopen. Ik merk gewoon dat ik hiervoor meer verantwoordelijkheid draag dan mijn man. Het kost dan ook veel energie om Spike te corrigeren door zijn enthousiasme en straks als ik in mijn kraambed lig, ben ik er gewoon niet bij. Hoe gaat het dan? Hij luistert qua dit onderwerp gewoon niet zo consequent naar mijn man als naar mij en de vraag is ook of het een juiste oplossing is om de hond steeds naar zijn plek te sturen.

Hoe kunnen we nu het beste met dit gedrag omgaan? Spike remmen in zijn enthousiasme voelt niet goed en het komt er later toch wel uit, hem corrigeren bij binnenkomst van kinderen, lijkt me ook niet goed. Wat zouden wij in jouw ogen het best kunnen doen om zo Spike niet tekort te doen. Uiteindelijk hoort hij in ons huis maar we willen ook met een gerust hart kinderen binnen kunnen laten komen zonder dat je iedere keer op je qui vive moet zijn en bijna niet bij de hond durft weg te lopen omdat hij dan het risico wel neemt straf te krijgen als hij van z’n plaats afkomt.

Misschien is het nog zinvol om te vertellen dat Spike dus een reutje is en dat hij nu hij wat ouder wordt wel af en toe wat kattiger wordt. Als we ‘m bijvoorbeeld met ons voet aanduwen helemaal op z’n plaats te gaan na het uitlaten b.v. dan wil hij nog wel eens een waarschuwingsgrom geven. Toen ik laatst een vriendin op bezoek had ging hij met het botje voor haar liggen en toen zij hem ongeveer vijf minuten geaaid had, gromde hij (ik hem ‘m het botje op dat moment afgenomen). Als hij geluiden hoort, als er visite komt of wanneer we op het punt staan naar buiten te gaan en zijn brokken zijn nog niet op dan gaat hij deze panisch zitten opeten.

Mijn man en ik kunnen gewoon ‘los’ zeggen en vervolgens stopt hij met zijn speeltje. Hij zal ons ook niet bijten maar ik geloof wel dat zijn enthousiasme, zijn ouderdom en zijn dominantie het belang van het vermelden waard zijn. Maar over het algemeen is het een goede, lieve hond die zichzelf af en toe verdedigt.

Ik hoop dat je wat kunt met mijn verhaal. Mijn man en ik zijn het gewoon niet eens over de hardheid van de hand die gebruikt moet gaan worden en de manier waarop dit moet gebeuren. Ik moet bekennen dat ik nog wel eens mensengedachten projecteer op een hond maar ja een hond denkt nu eenmaal niet als een mens.

Ik hoop dat je mij advies kunt en wilt geven over hoe hier mee om te gaan.

Alvast hartelijk bedankt,

H. de R.

Antwoord

Beste XXXXX en XXXXX,

Allereerst van harte gefelicitterd met jullie zwangerschap. Een spannende tijd en het is heel verstandig dat jullie nu al op zoek naar een goede omgangsmethode voor de hond. Want, zoals je al opmerkte, heb je daar straks geen tijd meer voor.

Probleem
Je beschrijft hoe Spike zich gedraagt en hoe jullie met hem omgaan als er bezoek binnenkomt. Bij volwassenen werkt dit voldoende, maar bij kinderen is dit werkt dit niet, omdat je de kinderen niet bang wil maken voor de hond, door Spike waar zij bij zijn te corrigeren. Daarnaast kan zijn drukke gedrag bij kinderen i.t.t. volwassenen wèl schade berokkenen.
Je merkt terecht op dat wanneer je Spike altijd zou corrigeren (hiermee bedoel ik straffen; boos toespreken of op een andere manier iets naars voor de hond toevoegen, in de hoop dat het ongewenste gedrag minder wordt) als er kinderen binnenkomen, hij het bezoek van kinderen en straf in met elkaar in verband zou kunnen brengen en dus een hekel zou kunnen krijgen aan kindenen. Dit is hierom niet de gewenste aanpak.
Je wilt weten hoe je het beste kunt omgaan met zijn enthousiaste drukke gedrag.

Oorzaak van dit gedrag
Wellicht herken je dit:
De bel gaat. In eerste instantie betekende een bel helemaal niets voor de hond. In de loop van de tijd heeft hij echter begrepen dat er iemand voor de deur staat als de bel gaat.

Doordat de baas meteen in actie komt als de bel gaat, moet het wel buitengewoon alarmerend zijn. De activiteit van de baas alarmeert de hond. Hij blaft.

De baas begint tegen de hond te schreeuwen dat hij stil moet zijn. Dat opgewonden gedrag alarmeert de hond nog meer. Hij blaft harder.

De baas grijpt de hond bij zijn halsband, zodat hij gorgelend mee naar de voordeur moet lopen. De hond wordt belemmerd in zijn bewegingen en raakt zo behoorlijk gefrustreerd. Hij fokt zich op, zijn opwinding neemt toe. De hond krijgt op zijn kop, het tumult rond hem is hevig. De hond snapt er niets meer van.

Opmerking
Het advies dat ik nu geef, is gebaseerd op de informatie die je verstrekt hebt. Ik heb de hond zelf niet gezien, dus ik beperk mij nu hier tot de een eenvoudige en veilige oplossing. Er zijn heel veel manieren op dit probleem aan te pakken, dit is er dus maar één van en het is niet gezegd dat dit de meest effectieve manier is, maar wel de veiligste en dat staat bij mij nu voorop. Ik wil geen advies geven wat wellicht door verkeerde interpretatie of gebrekkige informatie tot frustatie of zelfs ongelukken leidt.

Advies
Je zegt dat je Spike niet in zijn vrijheid wil beperken omdat het zijn huis en territorium is. Graag wil ik je er op wijzen dat de roedelleiders (jullie) als enige recht hebben op toegang tot de beste plekken, jullie bepalen wie het territorium mag betreden enz. Als ik je verhaal zo lees, zou er mogelijk sprake kunnen zijn van een sluimerend rangorde conflict (het grommen, dwingend opspringen). Als dit werkelijk het geval is is begeleiding van een gediplomeerd gedragstherapeut raadzaam.

De eenvoudigste en veiligste oplossing is dat Spike voor de duur van het bezoek in een bench gedaan wordt. Hier zijn een aantal voordelen voor te noemen, maar er moet wel aan een aantal voorwaarden worden voldaan.

Voordelen:
Spike kan het ongewenste gedrag niet meer vertonen.
Spike hoeft niet meer gecorrigeerd te worden.
Omdat Spike niet gecorrigeerd hoeft te worden, wordt de relatie tussen de baas en de hond niet verstoort en kan er ook geen escalatie van agressie optreden mocht er inderdaad sprake zijn van een rangordeconflict. (Dit is n.l. voor mij nu niet te beoordelen)
Spike leert dat hij niet de belangrijkste is in het gezin (ook handig als hij zijn plaats weet als de baby er is)

Voorwaarden:
1. Spike is bekend met de bench of dit wordt hem door middel van positieve associaties aangeleerd. Zie ook de bijlage “Benchtraining”.
2. De bench staat op een plek die voor de hond prettig is. De een is rustiger als hij buiten de woonkamer is, de ander wil graag alles kunnen zien en is dan rustig. Een kwestie van uitproberen.
3. Spike krijgt genoeg lichaamsbeweging, vooral voordat er bezoek komt en hij in de bench moet liggen.
4. Het verblijf in de bench als er bezoek is, wordt aangenaam gemaakt, door het geven van een lekkere kluif of gevulde Kong.
5. Bezoek wordt gevraagd Spike compleet te negeren, dit maakt het makkelijker voor hem om rustig te blijven in de bench.
6. Rustig gedrag in de bench wordt af en toe beloond (wat ervaart de hond allemaal als beloning…?), druk gedrag wordt genegeerd.
7. Blijf steeds kalm en schreeuw niet tegen de hond. Beweeg rustig. Toon geen enkele vorm van opwinding. Zorg dat je gedrag de hond op geen enkele manier zal activeren. De hond raakt al snel in een vicieuze cirkel: hoe meer opgewonden hij is, hoe minder aanspreekbaar hij is. Hoe meer opgewonden en gefrustreerd hij raakt, hoe meer adrenaline er wordt gemaakt, wat zijn opgewondenheid nog verder opstuwt.

Nogmaals, dit is misschien niet de meest effectieve manier, wil of kan je dit niet uitvoeren, dan raad ik je van harte aan om een gediplomeerde gedragstherapeut te vragen om te komen kijken, zodat er een advies op maat gegeven kan worden. Ik heb hier voor de veiligste weg gekozen.

Ik wens jullie veel succes met Spike en met de zwangerschap. En ik vind het leuk om te horen hoe het jullie vergaat en waarin jullie uiteindelijk de oplossing voor dit probleem hebben gevonden.

Vriendelijke groeten,

Alexandra Wilkinson

Vroeger schooierden de honden op en rond het erf en verschalkten of en toe wat ongedierte, naast het keukenafval dat zij kregen. Nog langer geleden leefden de honden aan de rand van een nederzetting, waar zij zich te goed deden aan het menselijke afval, wat zij eventueel aanvulden met zelfgevangen prooien. Huishonden kunnen tegenwoordig niet meer zelf hun dieet samenstellen en dit kan ondanks alle complete diervoeders die er op de markt zijn, problemen geven.

Wat is goede voeding?
Huishonden zijn van de mens afhankelijk wat betreft voeding. Het is dus onze plicht om naar beste weten en kunnen goede voeding aan te bieden aan hen. Maar wat is goede voeding? Goede voeding voorziet in de behoeften van het individu en houdt het vitaal en gezond.

Alleseters met gebit en spijsverteringskanaal van een vleeseter
Honden zijn carnivoren, maar misschien is het beter om te zeggen dat honden omnivoren zijn met het gebit en spijsverteringskanaal van een carnivoor. Honden die hun eigen kostje bij elkaar moeten scharrelen, eten niet alleen prooidieren (botten en vlees), maar ook de inhoud van de ingewanden van zijn prooidier vol met gedeeltelijk verteerde planten. 
Honden zijn schooiers, zij zullen bijna alles eten en er hun voordeel bij doen. Aarde eten voor de mineralen, boombast voor de vezels, zelfs rottende vlees en mest van andere dieren (bevat o.a. hoge kwaliteit eiwitten, vetten, vitamines en vezels). Maar ook voor fruit (wel eens een hond druiven zien plukken… een prachtig gezicht!) trekt hij zijn neus niet op.

Uitgebalanceerd dieet 
Kent u het gevoel als u een tijd ongezond heeft gegeten, dat u ontzettende trek krijgt in een verse salade of een stuk fruit? Uw lichaam vraagt erom en u kunt daaraan gehoor geven. U stelt uw eigen dieet samen. Dat kan die hond die vrij rond loopt ook, hij kan in zekere mate, zelf zijn dieet uitbalanceren.
Maar onze huishonden kunnen dat niet, zij moeten maar afwachten wat wij hen voorschotelen. En wat als dat niet voldoende of de juiste voedingsstoffen bevat? … met een beetje geluk is er een kattenbak in huis… kan hij toch nog iets aan zijn voedingstekort doen… ;-)

Waaraan kan je merken dat een hond niet de juiste voeding krijgt afgestemd op zijn specifieke lichamelijke vereisten?
Allereerst kan de vacht een hoop vertellen over de gezondheidstoestand van het dier. Deze moet schoon, zijn fris ruiken (ook zonder bad) en geen overmatige uitval hebben. Honden met jeuk, huidschilfers, hondenlucht, hotspots, dunne of droge vacht zijn vaak te helpen met een verandering in het dieet.
Hoe ruiken de oren van de hond? Stinken zij en heeft de hond vaak last van oorontstekingen, dan kan ook een ander dieet helpen om dit probleem op te lossen.
Een hond die vaak diarree heeft of hele grote hopen neerlegt, kan baat hebben bij verandering van voer.
Andere problemen die veroorzaakt kunnen worden door verkeerde voeding zijn: loopogen (vooral bij witte honden zie je de rode traanstrepen duidelijk), verstopte of ontstoken anaalklieren, stinkende bekken, gebitsproblemen, vaak last van wormen, gewrichtproblemen, gewichtsproblemen en problemen met de voortplanting.
Ook honden met, specifieke, gedragsproblemen hebben soms baat bij verandering van het dieet. Het kan gedragstherapie ondersteunen. Vaak houdt het in dat de hond voer krijgt met een lager eiwit gehalte of voeding zonder granen.

Geen duurder maar ander dieet
U denkt wellicht dat het vreselijk veel kost om deze problemen te gaan verhelpen met een of ander duur dieet. Niets is minder waar… U heeft alleen de juiste kennis nodig hoe u uw hond goed kunt voeden.
Sommige mensen vinden al die ophef over gezonde voeding overbodig: ‘Wij eten toch ook wat we lekker vinden’ of ‘in het wild liggen ook geen zakken hondenvoer achter de bosjes’. Er zijn veel tegenwerpingen te bedenken, maar het feit blijft dat goede, gezonde, op het individu afgestemde voeding kan ervoor zorgen dat wij onze honden zo lang mogelijk en zo gezond mogelijk bij ons willen houden. Want dat willen we het liefste, toch?

Wilt u een voedingsadvies op maat? Neem contact op met Alexandra Wilkinson.

Wanneer spreekt men van een gedragsprobleem?
Het is beter om te spreken van probleemgevend gedrag. Want of een bepaald gedrag een probleem is, is vaak afhankelijk van de situatie waarin een hond leeft. Bijvoorbeeld: een hond die een terrein moet bewaken, moet blaffen. In een flat kan een hond die veel blaft zeer hinderlijk zijn.

Dus: er is sprake van een probleem als de eigenaar van de hond of de omgeving het als zodanig ervaart.

Waardoor ontstaan gedragsproblemen?
Mensen en honden spreken verschillende talen waardoor heel gemakkelijk misverstanden ontstaan. Verder zijn de verwachtingen waaraan een hond moet voldoen hoog; hij moet vriendelijk zijn tegen tante Truus als die op bezoek komt, maar moet wel inbrekers afschrikken. Hij moet een speelkameraadje voor de kinderen, die alles met hem moeten kunnen doen. Hij moet rustig zijn, maar wel willen spelen als wij dat willen. Hij moet altijd luisteren, maar we willen geen slaafse kruiper.

Gedragsproblemen aanpakken
Allereerst is het verstandig om naar een dierenarts te gaan om een lichamelijk probleem uit te sluiten. Ook is een deel van de problemen op te lossen door een opvoedingscursus met de hond te volgen.
Maar er zijn ook problemen die niet te verhelpen zijn binnen de reguliere gehoorzaamheidscursussen. Bijvoorbeeld omdat de hond de lessen te veel zou verstoren door agressief gedrag, of doordat het probleemgedrag gebonden is aan de thuissituatie. Naast agressie gaat het bijvoorbeeld om verlatingsangst (niet alleen kunnen zijn), onzindelijkheid, vernielzucht en angstgedrag. Voor deze gevallen kan een persoonlijk gedragsadvies en één op één begeleiding uitkomst bieden.

Hieronder wordt een beschrijving gegeven hoe de meeste erkende gedragstherapeuten / gedragsdeskundige werken. Kijk voor een vertrouwd adres op http://www.alphagedragstherapeuten.nl

Aanpak
Het probleemgedrag wordt systematisch geanalyseerd. Pas als de oorzaak van het probleem bekend is dan kan gericht een therapie worden ingesteld. Deze therapie is specifiek afgestemd op de eigenaar en de hond, omdat iedere mens-hond relatie uniek is.

Hoe lang duurt zo’n traject?
De duur is afhankelijk van de van het probleem en hoe lang de hond het probleemgedrag al vertoont. De meeste problemen kunnen volstaan met één consult en één vervolgafspraak met aansluitend telefonische coaching. Een enkele keer zijn meerdere vervolgafspraken nodig. Hoeveel begeleiding men na afloop nog nodig heeft hangt onder andere af van de hoeveelheid trainingservaring van de eigenaar en de complexiteit van het probleem of de problemen.

Procedure
Na het maken van een afspraak, ontvangt  een intakeformulier, dat u ingevuld terugstuurt. Eventueel kunt u een video-opname te maken van het probleemgedrag van uw hond. Zo kan de gedragsdeskundige zich voor bereiden op het eerste bezoek bij u thuis.
In het eerste gesprek wordt de oorzaak van het probleemgedrag achterhaalt. De antwoorden op het vragenformulier en de eventuele video worden besproken. Bovendien wordt uw hond geobserveerd en stelt de gedragsdeskundige een diagnose. Ter ondersteuning van de diagnose kan er een gedragstest gedaan worden.

Plan van aanpak
Samen met de cliënt kijkt de gedragsdeskundige naar de mogelijkheden om ander gedrag van de hond aan te leren. Alle adviezen krijgt u ook op papier.
Afhankelijk van het probleem, maken cliënt en gedragsdeskundige één of meerdere vervolgafspraken. 

Dierenarts
Een gedragsdeskundige werkt vaak op verwijzing van dierenartsen en houd hen op de hoogte van het verloop van de therapie. Ook als u niet via uw dierenarts bij een gedragsdeskundige komt, gaat hij altijd na of er een lichamelijke oorzaak kan zijn voor het gedrag van uw hond. Bij twijfel wordt u eerst verwezen naar uw dierenarts.

Wacht niet te lang met het inroepen van deskundige hulp; hoe langer een probleem bestaat, hoe meer tijd het kan kosten om het op te lossen.

Heeft u na het lezen van deze pagina nog vragen, bel of mail voor vrijblijvende informatie.
Meer informatie over een persoonlijk gedragsadvies van Alexandra Wilkinson vind u hier.

Zoekt u een gedragstherapeut voor honden bij u in de buurt, kijk dan op www.honden-gedragstherapie.nl voor een erkende gedragstherapeut.

U kent ze wel, van die honden die blerend uitvallen naar elke hond die zij tegen komen. Dit vaak tot grote ergenis of zelfs schaamte van de eigenaar. Deze begint dan ook vaak ver van te voren de hond te waarschuwen: “Denk er om hoor! Gedraag je!” Het uitvallen aan de lijn kan zelfs zo erg worden dat men tegen de wandeling opgaat zien, waardoor er nog maar minimaal met de hond gewandeld wordt.

Agressie
Agressie is bedreiging of aantasting met geweld gericht tegen een ander individu of groep. Het bevat een heel scala aan gedragingen van subtiele lichaamshoudingen en gezichtsuitdrukkingen tot aan een gewelddadige aanval. Een hond die agressie vertoont kan heel zelfverzekerd zijn, maar de agressie kan ook voortkomen uit angst of onzekerheid. Een hond die angst-agressie vertoont ziet er heel anders uit dan een hond die zelfverzekerde agressie vertoont. Het goed “lezen” van de lichaamstaal van de hond is heel belangrijk om zijn motivatie tot de agressie te achterhalen.

Oorzaken
Onvoldoende socialisatie kan de oorzaak zijn dat uw hond zich niet sociaal gedraagt tegenover andere honden. Hierdoor heeft uw hond zijn eigen taal niet heeft leren spreken. Dit gedrag zien we ook vaak bij honden die in hun jeugd zijn aangevallen door een andere hond. Vanuit zijn angst kan de hond een vooringenomen aanvalsgedrag ontwikkelen; de eerste klap is een daalder waard. Winnaarservaringen kunnen ervoor zorgen dat het asociale gedrag in stand blijft of verergerd. Wanneer de hond wint, krijgt hij meer zelfvertrouwen. Zijn agressie is aangeleerd, omdat het zelfbelonend werkt. Hij slaagt er in de tegenstander te overbluffen en weg te jagen. Ook kan het zijn dat uw hond bestraft is terwijl de hond normaal contact maakte met een andere hond, maar dat dit verkeerd geïnterpreteerd werd door de eigenaar.
Verder kan een hond die onvoldoende onder appél staat ook makkelijk vervallen in ongewenst gedrag.
Daarnaast kan de eigenaar (onbewust) de hond aanmoedigen zich agressief te gedragen bijvoorbeeld door de riem strak te trekken, de hond te corrigeren of te waarschuwen.
Tot slot kan een hond zich agressief gedragen naar soortgenoten als hij zijn territorium wil verdedigen.

Check uzelf
Het is belangrijk dat u zich af vraagt wat voor ervaringen uw hond heeft opgedaan. Ook uw eigen reactie bij een confrontatie is belangrijk. Stak u gauw over met uw hond als er een andere hond aankwam? Of heeft u uw hond opgetild om een confrontatie te vermijden? Waarschuwde u uw hond bij het zien van een andere hond (‘Denk er om, gedraag je!’) of corrigeerde u grommen en blaffen naar andere honden?

Schaamte
Er zijn er een aantal mogelijkheden om dit gedrag weg te trainen of hanteerbaar te maken. Overigens zijn honden die dit asociale gedrag naar onbekende honden vertonen, binnenshuis naar mensen toe erg aanhankelijk. Maar over straat gaan met zo´n hond levert vaak gevoelens op van schaamte en ergernis. Alle reden dus om serieus wat aan dit probleem te doen, zodat u ook buitenshuis kunt genieten van uw hond.

Controle
Om meer controle over uw hond te krijgen (met name bij grote honden) kan een Halti of Gentle Leader gebruikt worden. Dit halster heeft het voordeel dat zonder veel kracht de kop van de hond van de andere honden weggedraaid kan worden. Daardoor kan de hond niet fixeren en zal hij zich minder opwinden. Uw hond kan niet rechtstreeks reageren op de vreemde hond. Dat is een nieuwe ervaring, die verwarrend werkt en waardoor de hond minder praatjes heeft dan normaal. U kunt gemakkelijker de aandacht van de hond op u zelf richten en dit belonen. Ook de andere hond zal minder sterk reageren omdat uw hond hem niet fixeert, wat weer tot gevolg heeft dat uw hond minder opgewonden raakt. De hond moet wel eerst op een rustige manier wennen aan het halster.

Contact met andere honden
In de meest ideale situatie wordt, gedurende de duur van de therapie, ongecontroleerde contacten / ontmoetingen met andere honden voorkomen. Wordt de therapie doorbroken doordat de hond weer vervalt in agressie, dan kan het zijn dat u weer helemaal opnieuw moet beginnen met de therapie. Sterker nog, het kan nog wel eens moeilijker worden.

Lichaamstaal
Het negatief beïnvloeden van de hond door uw eigen gedrag moet u zo veel mogelijk voorkomen. een lange riem (± 2.00 m.), die u ‘los kunt gooien’ zodra er spanning op komt te staan, is aan te raden. Als u de neiging heeft veel aan de riem te trekken, kunt u hem ook aan uw middel binden.
Het is belangrijk dat u uw hond goed leert lezen. Dit wil zeggen dat u zijn lichaamshoudingen en de betekenis daarvan leert. Dit kunt u leren van een goede trainer, een goede gedragsvideo of hondenboek met foto’s. Het is voor de hier beschreven therapieën vooral belangrijk dat u spanning leert herkennen. Bij opwinding is er sprake van een vaste opbouw. Leer de eerste tekenen van opwinding goed herkennen! De opbouw in spanning kan heel snel verlopen:

• De spierspanning wordt groter,
• Zijn mond gaat dicht,
• Hij houdt zijn adem in,
• De oren gaan naar voren,
• Hij houdt zijn hoofd strak,
• De staart wordt stijf en gaat eventueel omhoog,
• Zijn nekharen gaan overeind,
• Hij begint aan de lijn te trekken,
• En uiteindelijk gaat hij blaffen en uitvallen.

Wandelen met plezier
Met behulp van een gediplomeerde gedragstherapeut en een persoonlijk begeleidingstraject kunt u technieken leren om het gedrag van uw hond in goede banen te leiden. In veel gevallen is met wat eenvoudige aanpassingen en portie doorzettingsvermogen van de eigenaar het gedrag van de hond zodanig te veranderen, dat men weer met plezier gaat wandelen.

Aanbevolen literatuur:

Hondenproblemen oplossen – Erik Sannen
Een eenvoudig te lezen, compact boekje dat de meest voorkomende gedragsproblemen bij honden behandelt.

Vechten! – Jean Donaldson
Om effectief iets te doen aan agressie bij uw hond moet u eerst achterhalen wat de oorzaak is van die agressie. Dit praktische handboek geeft u inzicht in de redenen van agressie. Vervolgens biedt Vechten! verschillende trainingstechnieken die je helpen een oplossing te vinden zodat je weer ontspannen kunt genieten van je hond.

Vechten !
J. Donaldson

Kinderen en honden kunnen heel leuk zijn samen, echt dikke maatjes die dol zijn op elkaar. En wetenschappelijke studies hebben aangetoond dat het hebben van en zorgen voor een huisdier heel goed is voor de ontwikkeling van een kind… …Maar, helaas zijn kinderen ook vaak het slachtoffer van hondenbeten. Er zijn dus duidelijke regels nodig voor een goede omgang tussen hond en kind: 

☺ Kinderen mogen de hond niet benaderen als hij slaapt of in zijn mand ligt.

☺ Het kind de hond niet laten commanderen. Kinderen hebben noch de fysieke, noch de mentale gesteldheid om een hond te kunnen overheersen.

☺ Het kind leren dat hij niet naar de hond toeloopt, maar de hond naar hem toeroept. Immers: in de meeste gevallen gaat de ranglagere naar de ranghogere.

☺ Laat het kind niet in de mand van de hond slapen en de hond niet bij het kind in bed. Honden horen laag te slapen om duidelijkheid te geven dat zij in het gezin geen ranghoge positie innemen.

☺ Het kind leren de hond niet in de ogen te staren; dit kan een hond als dreiging ervaren.

☺ Het kind nooit op de hond laten klimmen, zitten, hangen, enz. Dit zijn dominantiehandelingen en de hond kan dan corrigerend optreden (lees: bijten).

☺ Het kind niet straffen in het bijzijn van de hond. Een hond kan besluiten zijn roedelleider (de ouder) te helpen met de opvoeding van het kind.

☺ Het kind en de hond niet laten stoeien, een hond gebruikt spel altijd om hoger in de rangorde te komen.
☺ Het kind geen trekspelletjes laten doen met de hond. De hond zal deze te vaak winnen en dus denkt de hond dan dat hij hoger is in de rangorde.

☺ Kleine kinderen zijn voor hun positie in de roedel afhankelijk van de ouders. Laat ze daarom nooit alleen met de hond. De hond zou van de situatie misbruik kunnen nemen.

☺ Kinderen kunnen een hond niet alleen uitlaten, ook al is de eigen hond erg lief. Bij een confrontatie met een andere hond loopt het kind het risico ertussen te komen en te worden gebeten.

☺ Laat kinderen geen vreemde honden aaien zonder uitdrukkelijke toestemming van de eigenaar.

☺ Honden mogen niet op hoge plekken (stoel, bank, bed) liggen. De hond zou kunnen denken dat hij het recht heeft zijn hoge slaapplaats te verdedigen. Als de hond naar het kind hapt, is het ter hoogte van zijn gezicht.

☺ Leer kinderen dat ze geen speelgoed van de hond afpakken.

☺ Leer honden om niet achter kinderen aan te rennen.

☺ Kinderen moeten leren dat ook honden angst en pijn kunnen ervaren.

☺ Zorg dat de hond het kind leuk vindt. Doe dus samen leuke, verantwoorde spelletjes, laat het kind de hond voeren of af en toe een snoepje geven.

☺ Kinderen en honden zijn een hele leuke combinatie, maar het gaat niet zomaar. Aan deze relatie moet, zoals elke relatie gewerkt worden.

Wat zijn uw ervaringen met kinderen en honden (positieve en negatieve). Tegen welke problemen liep u aan? Welke tips wilt u ouders mee geven? Laat uw ervaringen hier achter!