Puppy’s zijn zeer makkelijk te vormen in de eerste paar weken van hun leven. Hun gedrag en zelfs hun karakter ligt nog niet vast. Na 12 weken wordt dat een stuk lastiger, niet onmogelijk, maar het zal meer tijd en moeite kosten. Het is dus belangrijk om die eerste weken van zijn leven zo optimaal mogelijk te gebruiken.
Maar wat moet een pup nu allemaal leren om later een probleemloze hond te worden?

Hier is een top 10 van de meest belangrijke dingen die je je pup moet leren om gedragsproblemen te voorkomen.

1. Socialiseren met mensen
2. Bijtrem
3. Socialiseren met honden
4. Habituatie aan geluiden en indrukken (huishouden, verkeer)
5. Zelfbeheersing
6. Alleen thuis blijven
7. Signalen voor aandacht (=Naam), komen, zitten, “goed bezig” en “stop wat je aan het doen bent“
8. Wandelen zonder trekken
9. Zindelijkheid
10. Huisregels

Doel
Er is vermoedelijk geen ander commando (signaal) dat zoveel problemen veroorzaakt: Bello Hier! Dat is eigenlijk niet zo gek, want juist dit signaal blijkt vaak pas te laat of helemaal nooit echt geleerd te zijn. Tegelijkertijd is het ook het allerbelangrijkste signaal dat een hond moet kennen. Een hond die netjes hier komt op een signaal kan vaker loslopen en heeft een leuker leven. Tevens kan het zijn leven redden in een gevaarlijke situatie.

Binnen
Binnenshuis levert dit signaal vaak geen problemen op. De meeste honden luisteren dan prima naar het signaal “hier”. En dat is goed te verklaren. Als we hem roepen, dan staat hem meestal iets leuks te wachten. “Uit” bijvoorbeeld, een lekker hapje of zijn maaltijd. De toon van onze stem is op die momenten vrolijk.

Buiten
Buiten is dat allemaal heel anders. Dan betekent “hier” het einde van een spelletje met een andere hond, het einde van het snuffelen aan een interessant geurtje en vaak het einde van de fijne wandeling. Een hond heeft dus alle reden om buitenshuis het woordje “hier” niet op te volgen. Er volgt tenslotte niet veel goeds als hij op dat moment bij de baas komt. Hij wordt aangelijnd, hij kan niet meer spelen, hij gaat naar huis. En soms wordt er zelfs nog op hem gemopperd als hij niet meteen heeft geluisterd.
Daarnaast gebeurt het regelmatig dat de hond leert dat hij het signaal buiten kan negeren. U heeft tenslotte geen armen van 50 meter en heeft dus niets in handen om het gedrag af te dwingen.

Fluit of stem?
Hondenfluiten worden veel gebruikt en zijn een goede manier om honden aanwijzingen te geven. Vooral op afstand geeft dit voordelen. Professionele gebruikers weten dit al jaren: Bijvoorbeeld gebruikers van herdershonden kunnen hun instructies snel en efficiënt van op een lange afstand geven en gebruikers van jachthonden weten dat een hondenfluitje veel verder dan de stem reikt in dichte struikgewas of op een open vlakte waar het geluid makkelijk verwaaid.

Het nadeel is dat de fluit vergeten kan worden op de wandeling. Door het aan de riem vast te maken, of aan een jas kunt u dit ondervangen.
Het is heel eenvoudig om een hond meerdere signalen aan te leren voor het komen, dus dat kunt u het beste doen, dan heeft u altijd de middelen in handen om uw hond bij u te krijgen.

Fases
Het aanleren gebeurt in een aantal fases. Eerst word het signaal aangeleerd (dus het woord Hier of de fluit), dan wordt de afstand opgebouwd en vervolgens de mate van afleiding. Op een goede hondenschool leert u hoe u dit op een goede manier aanpakt. Als de hond n.l. niet goed reageert op het signaal, dan is er vaak in de opbouw van de moeilijkheidsgraad iets niet goed gegaan. Een goede trainer kan u hierbij helpen.

Motivatie
Wilt u dat uw hond zijn leven lang netjes komt als hij geroepen wordt, dan zult u, als de hond het signaal goed kent, toch regelmatig de hond moeten belonen voor het komen. Zou u hem nooit meer belonen, omdat het ‘gewoon’ is geworden dat hij komt, dan levert dit “kunstje” de hond te weinig op om het te blijven uitvoeren. Bedenk op welke manieren u uw hond allemaal kunt belonen: Brokje (of zelfs meerdere brokjes: het z.g.n.”dineren”), vrij geven, stukje samen rennen, spelen, bal weggooien enz. Zoek uit wat uw hond op dát moment als beloning ervaart. In deze video ziet u verschillende manieren om de hond bij u te krijgen en te belonen.

Aanlijnen
Aanlijnen na het komen bij de baas ervaren veel honden als een straf. Ga hier dus met zorg mee om. Roep de hond regelmatig waarna u hem weer vrijgeeft, dat is al hierboven uitgelegd. Maar wat ook belangrijk is dat u nooit naar de hond grijpt als u hem wilt aanlijnen. U kunt beter terwijl de hond aan het “dineren” is, de hond ongemerkt onder de kin bij zijn halsband pakken. Een hand van boven vinden veel honden vervelend en ze leren razendsnel die te ontwijken en daarbij leren ze ook nog eens dat wij mensen maar slome wezens zijn en dat zij altijd sneller zijn. Voorkom dit dus!

Hoi Alexandra,

Jij vroeg nog eens een foto te krijgen van Jay als hij wat groter zou zijn. Nou, dit is hem nu! 5 maanden en hij doet het hartstikke goed! We zijn nog steeds erg blij met de lessen die we van jou hebben gehad, al waren het er maar drie. Dat bewijst nog eens als de start en de basis goed is hoe ver je ermee kan komen. Hij speelt met alles en iedereen, gaat geregeld naar het pension waar hij ook met alle honden de bongerd in mag. Helemaal top!

Groetjes Danny, Simone en Jay.

Ik heb vroeger mijn cursisten het woord “Nee!” geleerd te gebruiken als een commando van “Stop waar je mee bezig bent”. Dit leerde ik aan door het woordje Nee! te koppelen aan het weghalen van een brokje dat hem werd aangeboden, waardoor de hond het onlust gevoel van het niet krijgen van de brok ging koppelen aan het woord Nee! Waardoor je het daarna kon gebruiken om te hond te corrigeren als hij iets verkeerds deed. Tenminste, dat hoopte je dan.

Ondertussen ben ik tot andere inzichten gekomen, door meer kennis over leertheorieën en trainingsmethoden en ervaring.
Iemand die onder andere daartoe heeft bijgedragen is Emily Larlham (www.dogmantics.com). Zij kan heel mooi uitleggen waarom het helemaal niet nodig is en zelfs onwenselijk om het woord Nee of Uhuh te gebruiken. Zij heeft hier ook een video over gemaakt.

Ik kwam tot de conclusie dat als ik wil dat een hond met zijn (ongewenste) gedrag stopt, het veel relaxter is om dat gewoon te doen door het noemen van zijn naam, of, nog beter, een smakgeluidje te maken of door op een andere manier zijn aandacht te krijgen. En om dan vervolgens maatregelen te nemen zodat hij het ongewenste gedrag niet meer gaat vertonen. Pro-actief dus, in plaats van reactief.
Veel relaxter voor de hond en eerlijker. Zoals Ian Dunbar in dit filmpje zegt: “We are punishing our dogs for breaking rules we didn’t explain to them in the first place!” - We straffen onze honden voor regels die we ze niets eens hebben uitgelegd. -

Dus tegenwoordig leer ik mijn honden een neutraal, geconditioneerd geluid aan. Ik gebruik daarvoor een smakgeluidje en dat oefen ik zo vaak dat het opkijken voor de honden een reflex wordt. Ze hoeven er niet over na te denken. Als ze het horen stoppen ze waar ze mee bezig zijn en kijken naar mij.

Vervolgens leer ik ze op zo veel mogelijk fronten zelfbeheersing aan. Eerder heb ik een artikel geschreven over het belang van zelfbeheersing.

In plaats van ongewenst gedrag te corrigeren, probeer ik zo veel mogelijk mijn honden te leren wat ik WEL van ze wil zien en voorkom ik dat ze ongewenst gedrag kunnen vertonen door ze te begrenzen in situaties waarin zij nog in de fout kunnen gaan.

Zelfbeheersing kan je leven redden!

Zelfbeheersing is het allerbelangrijkste wat je je hond kunt leren. Als je hond standaard wacht op jouw aanwijzingen en niet zo maar zonder “nadenken” zich overal op stort, dan heb je enorm veel controle over zijn gedrag. Het fijne is dat zijn gedrag echter ook beheerst is als je niet in de buurt bent, want hij is ZELFbeheerst. Dit moet hij natuurlijk wel aangeleerd hebben.

Waarom?
In de dagelijkse omgang met de hond zijn er diverse situaties waarin zelfbeheersing van de hond dus heel fijn of zelfs levensreddend is. Het is fijn als je hond niet zo maar op elk persoon dat je tegenkomt afstormt. Het is fijn als je je bord met eten op tafel zet en je loopt nog even naar de keuken, dat je eten onaangeroerd op je bord ligt als je terug komt. Het is levensreddend als je hond niet naar buiten stormt als iemand de deur niet goed dicht doet. Een hond die netjes opgevoed is, die heeft een leuker leven, want hij kan vaker mee met de baas en een veiliger leven.

Hoe?
Het aanleren van zelfbeheersing gebeurt zonder druk of correcties, want dan is het opgelegd of afgedwongen en geen zelfbeheersing. Je laat in de aanleerfase je hond zo veel mogelijk zelf uitzoeken welk gedrag hem het meest oplevert. In sommige situaties kan het handig zijn om als “straf” voor onbeheerst gedrag dat gene wat de hond graag wil weg te halen en pas weer in beeld te brengen als de hond zelfbeheersing laat zien.
Overigens kan een hond geen zelfbeheersing leren als zijn baas niet zelfbeheerst is. Geduld en rust zijn onontbeerlijk.

Praktijksituaties
In het dagelijks leven zijn er situaties waarin we zelfbeheersing van de hond willen voordat hij krijgt wat hij wil: rustig naar buiten gaan op commando, speeltje pakken op commando, naar andere hond na een Toe maar, uit de autospringen na het signaal hiervoor. Zolang de hond dit nog niet allemaal beheert, dan zul je hem moeten begrenzen om te voorkomen dat hij krijgt wat hij wil. Je houdt hem dus bijvoorbeeld aan de lijn bij het door de deur heen gaan, autodeur open doen, begroeten van bezoek e.d..

Oefeningen
Zelfbeheersing kan ook verbeterd worden in in scene gezette oefensituaties. Dit versnelt het leren van zelfbeheersing aanzienlijk omdat je in een oefensituatie herhaaldelijk dezelfde oefening doet en oefening baart kunst, ook bij honden. Er zijn talloze oefeningen of spelletjes te bedenken waarin de zelfbeheersing van de hond getraind wordt. Op internet zijn heel veel voorbeelden (bijvoorbeeld deze) te vinden. Er zijn echter ook video’s waarin de hond met fysieke of verbale correcties getraind worden. Dit heeft niets met zelfbeheersing te maken, dus die passen niet bij deze manier van opvoeding.

Wil jij ook leren hoe je jouw hond zelfbeheersing kan bijbrengen? Kijk dan bij de cursussen.

Puppy Senna vertoonde verschillende onbeheerste gedragingen die pups vaak vertonen, zoals opspringen, van tafel stelen, happen in bewegende kinderen, trekken aan de lijn. Door in de dagelijkse omgang alert te zijn op deze dingen en te voorkomen dat ze er succes mee heeft èn door allerlei impulscontrole oefeningen leert Senna dat zelfbeheerst gedrag haar veel meer oplevert.  Haar trotse baasje stuurde wat foto’s.

Dit zegt haar baasje over de puppycursus:
——————————————————————————
Hoi Alexandra,

Als trots bazinnetje van Senna wil ik je toch even wat laten zien.

We oefenen trouw iedere dag en het gaat echt ontzettend goed.
De foto’s in de bijlage spreken voor zich.

Nog bedankt voor je goede adviezen.

Groetjes Irma Oostra
——————————————————————————-

Gefeliciteerd! De basis voor een goede relatie is gelegd! Wat is dat nou, zelfbeheersing en hoe kan het helpen bij de training en opvoeding van je hond? In dit artikel lees je er meer over.

Een vraag die veel gesteld wordt is: “Kan je een oude hond nog wel iets leren?” Men is huiverig om een hond uit het asiel te halen of oudere hond van iemand over te nemen, omdat men bang is dat zij de hond niet “naar hun hand kunnen zetten”. Gelukkig gaat dit vaak heel erg goed. Zeker als men, zodra men de hond in huis heeft, begint met het trainen en opvoeden. Met de juiste trainingsmethode weet de hond zich binnen de korste keren aan zijn nieuwe leventje aan te passen, met de daarbij behorende regels en commando’s.

Het verhaal van  Bobbie is zo’n mooie succesverhaal. Bobbie kreeg in zijn oude gezin door tijdgebrek niet de aandacht en beweging die hij nodig had. Met zijn nieuwe baasjes geniet Bobbie nu weer volop van het leven. Lees hier het verhaal van Bobbie:

Wij hebben Bobbie, een vierjarige Golden Retriever, wegens omstandigheden uit een ander gezin overgenomen.
Binnenshuis ging het allemaal prima; het is een rustige, lieve, aanhankelijke hond.
Maar buitenshuis verliep het niet helemaal naar wens. Hij trok o.a. behoorlijk aan de riem. En dit vonden we erg storend. We hebben Alexandra ingeschakeld (voor 3x) om dit trekgedrag te veranderen.

Alexandra is bij ons thuis gekomen. Het contact was gelijk prettig. We konden ook een aantal onzekerheden m.b.t. het eten voor Bobbie kwijt. We kregen vele goede tips.
Daarna samen met Bobbie naar buiten. Alexandra wilde eerst de gerichtheid van Bobbie naar ons toe verbeteren. Verbazingwekkend hoe snel je zo iets kunt stimuleren. En het geeft ook een veel fijner gevoel wanneer er veel meer contactmomenten tussen de baasjes en de hond ontstaan.
Vervolgens zijn we aan de slag gegaan met het trekgedrag. In redelijk korte oefentijd loopt Bobbie nu goed mee aan de lijn zonder te trekken! Daarnaast is hij veel meer gericht op ons.
Alexandra heeft ons nog met meer dingen geholpen; hoe Bobbie te laten lopen langs de fiets. Dit ging al heel snel goed.

De laatste keer dat Alexandra er was, hebben we op de hei afgesproken. 
Bobbie komt namelijk bij het loslopen nog niet goed genoeg terug naar ons. Hij is dan erg gericht op andere honden. Ook hiervoor hebben we adequate tips gekregen. Hiermee oefenen we nog met Bobbie en er  zit al duidelijke vooruitgang in.

Al met al zijn we dus heel blij dat we Alexandra hebben ingeschakeld.
Zo zie je maar weer dat ook een herplaatste hond van vier jaar, nog prima bepaald gedrag kan aan- en afleren!

Groetjes Lydia & Andreas

Kennis van hondentaal is onmisbaar bij de omgang met en het trainen van honden. Hier is een (schokkend) filmpje waarin een hele belangrijke les zit. Duizenden mensen worden elk jaar gebeten en een veel gehoorde opmerking is dat de aanval “uit het niets”  kwam, totaal onvoorspelbaar…

De vraag:

Kan je deze beet zien aankomen?

Bekijk het filmpje zonder geluid, dus zonder het (foutieve) commentaar.

Weet je het antwoord?

Hier is een hint:

Bekijk het filmpje nog eens keer en let op de volgende gedragingen:

Bij 14 sec. in het filmpje zien we hoe de hond eruit ziet als hij relaxed en ontspannen is. Vergelijk dat eens met wat hij laat zien bij 0.32 en 1.05.

Zie je de verschillen? Let eens op de positie van de oren, hoe staan zijn ogen? Wat doet hij met zijn bek / tong? Waar richt hij zijn blik op of weg van?

Antwoord:

Ja, deze beet had iemand met kennis van hondengedrag kunnen voorkomen. Ten eerste maakt de verslaggever een fout, de hondenbegeleider had hem hiervoor moeten waarschuwen. Een hond die je niet kent, moet je niet op een dergelijke manier benaderen. De hond kan niet weg, hij zit in het nauw. Hij aait (klopt) de hond op zijn kop, niet elke hond is daarvan gediend. En hij leunt over de hond, ook dit is vragen om problemen.

Maar ook heel belangrijk zijn de stresssignalen die hond uitzendt en die zijn begeleider niet herkent, al moet gezegd worden dat het allemaal heel snel gegaan is:

• Tongelen (puntje van zijn tong uitsteken)
• Wegkijken (hij draait zijn kop weg van de verslaggever)
• Oogwit is zichtbaar
• Oren staan naar achteren

Dit is niet het “plaatje” van een relaxte hond, oppassen geblazen dus!

Overigens heeft dominantie niets met deze aanval te maken in tegenstelling tot wat het commentaar bij de video vermeld. Helaas wordt de term “dominant” ernstig misbruikt: Vroeger was een hond die agressie vertoonde “vals”, tegenwoordig wordt zo’n hond “dominant” genoemd….

Nog een voorbeeld van een uitval die je kan zien aankomen:
(met Engelstalige uitleg)